Kendime EKT yaptıracak kadar major depresyondayım uzun süredir. Çok uzun zamandır boşa kulaç atıyorum, istediğim yere ulaşabilirim belki diye. Ama artık kendimi akıntıya bırakmaya karar verdim, yoruldum. Akıntı götürsün bakalım nereye götürecek. Belki de gitmek istediğim yerden daha güzel bir yere gideceğimdir, belli mi olur ?
Şu gerizekalı hayatta neyi istemediysem / asla yapamam / düşünmem dediysem istisnasız tek tek başıma geldi, geliyor, gelecek. Ağzımı tutamıyorum ya da söylerken büyük konuştuğumun farkına varamıyorum bazen. İntörnken acil mi ııyyy diyen, hayatta yazmam diyen ben, şu anda oturmuş hangi acil nispeten rahattır, nereler yazılabilir diye araştırıyorum. Hayatımın kalan kısmını toptan değiştirecek kararı vermek gerçekten çok zor bir şey. Artı ile eksiyi teraziye koyup tartmaya çalışıyorum sürekli... Hakkımda hayırlısı ne diyeyim. Allah kaybettirip arattırmasın hiçbir şeyi ...
Neyse şu kıro şarkının anlamlı olduğu günlerden biri , yok bir sitemim hayatta her şey kısmet !
