Uzun,çok uzun bir zamandır kendimle boğuşuyorum. Alınan erken, verilen yanlış kararlar ; beklenen ve istenenle, yaşanılanın bambaşka yönlerde olması ; hayrın şer , şerrin hayır olmasıyla geçen yaklaşık 15-16 aylık bir periyodu artık geride bırakmak üzereyim. En azından denedim de olmadı diyebiliyorum. Olması gereken, yaşanması gereken bir süreçmiş demek ki .
Son 2 haftam, olmadığı kadar yoğun, yorucu, can sıkıcı , belirsizliklerle doluydu (hala dolu). Hayatımda hiç bu kadar sıkıştığımı hissetmemiştim. Atamaydı , sınavdı , askerlik durumuydu , oydu buydu derken her şeyin üst üste bindiği çözüldükçe dolaşan durumlar silsilesi içindeyim. Yaklaşık 10-15 gün içinde hepsi belli olacak, büyük çoğunluğu bir nihayete kavuşacak ancak o kadar yoruldum ki... Vakit geçmek bilmiyor. Beklemeyi sevmem, belirsizliği sevmem ama şu an ikisi de bir arada ...
Tus yine istediğim gibi olmayacak, 16 ay önce istifa ettiğim hastaneye tekrar atandım , adını sanını duymadığım bir özel üniversitede işletme yüksek lisansa kaydoldum ... Bunların hepsi çok kısa bir süre için oldu. Kafamda sürekli o yaklaştı, bu yaklaştı ; şunu halletmem lazım, bunu halletmem lazım ; şuraya dilekçe buraya dilekçe ; o olursa şunu böyle, bu olursa onu öyle halletmem gerek , şeyin son başvuru tarihi neydi diyerek geçti son 2-3 ayım.
Yaşamayı ciddi anlamda unuttum. En son ne zaman kafamda bir şey yokken bir film ya da dizi izledim , en son ne zaman gönül rahatlığıyla arkadaşlarımla buluştum , ne zaman yatağa yatarken yarını düşünmedim, hatırlamıyorum.
Neyse, çok sızlandım. Şimdi "hayata uyum süreci" içerisinde buraya ağırlık vermeyi planlıyorum antidepresan niyetine. Dinleyip eleştirmek istediğim eski-yeni albümler , beğenip paylaşmak istediğim şarkılar , lisedeki gibi sıkıldıkça yazmak istediğim denemelerim var... Kısmet ! Son 3 senemin fon müziği şarkısıyla bitireyim şu sıkıcı yazıyı ... Hadi yallah !
http://www.youtube.com/watch?v=2UXznE7MoSo
