Tıüwenisevın

20 yaşına girdiğimden beri her sene adetimdir, yeni yaş yazısı yazarım. Öncekileri okudum da hayatım her yazının sonuna bu yaşım bir öncekini aratmasın yazmışım çoğunca da arattı. Sanırım 26. yaşımı hep olumsuzluklar, mutsuzluklar ve çıkmazlarla hatırlayacağım. Ama büyüttü beni bu yaş o yüzden yine de sonsuz şükür... Hayatıma girenler, hayatımdan çıkanlar, ağzıma sıçanlar ... İlginç bir yaştı.

27 sene ... Bir şarkı duyduğumda "20 yıl önce" diye cümle kuruyorum artık. Okula 20 yıl önce başladım diyorum... Annemin bir sözü vardır, "ben de haninin insanıyım artık" diye... Daha anlamlı geliyor...

Bu yaşıma kadar doğum günlerim çok özeldi benim için. O hafta gün sayardım falan hatta... 26 yıldır her doğum günümde istisnasız arayan akrabalarımla neşeyle konuşur, Facebook'ta yazılan her mesaja tek tek cevap atar, telefona gelen mesajları özenle cevaplardım. Bu sene kendi doğum günüm bana çok itici geldi. Bundan 5-10 yıl önce hayalini kurduğum yaşlarım o kadar boş geçiyor ki ... İstemedim 27 olayım, 27 sayısını da sevmem zaten.

Birkaç hafta facebook'ta doğum günü bilgimi gizledim. Temel nedenim bu sene kendimde herkese tek tek cevap verecek gücü bulamamaktı, bir de bakalım değer verdiğim facebook olmadan da doğum günlerini bildiğim birkaç insan facebook yardımı olmadan doğum günümü kutlayacak mıydı ... Tabiki beklediğim gibi o kişiler kutlamadılar. Mesela çok değil 1 sene önce olsaydı bu iş, o kişiler kilom kadar ağır laflar söyleyebilirdim. Şimdi ise aman, zorundalar mı sanki deyip geçtim. Büyüdüm mü yoksa hissizleştim mi bilmiyorum ama ikinci seçenek daha olası...

2015'e girerken yaptığım gibi 27. yaşıma girerken de bir şey dilemiyorum, hedefler koymuyorum. Bu senenin teması ne çıkarsa bahtıma ve kapıldım gidiyorum bahtımın rüzgarına... Tek istediğim ben ve sevdiğim insanlar sağlıklı ve mutlu olsunlar ...

Bu yazı da burada kalsın böyle, seneye bakarım buna ben yine...

Run Forrest run !

Hiçbir şey yapmaya enerjimin olmadığı şu günlerde kaçıp gitmekten başka bir şey düşünemez oldum sevdiğim yerde, sevdiğim insalarla birlikte olmama rağmen... Mekandan ziyade kendimden kaçmak istiyorum sanırım ben...

Mete Özgencil'in sanat eseri, Candan'ınım eşsiz yorumuyla birleşince parça parça ediyor ruhu ... 


Arada bir bir yanım
Kaçsam diyor uzağa
Katsam diyor önüme
Canımı yorganımı

Arada bir bir yanım
Düşsem diyor tuzağa
Geçsem dünyanın derdini
Varsam cennetime diyor

Ama o öbür yanım var ya öbür yanım
Amman öbür yanım korkak diğer yarım

Kurtulmak kolay mı kendinden
Sıyrılmak kolay mı derdinden

Arada bir bir yanım
Yıksam diyor şu dağı
Görsem diyor ardını
Yarimi yarını mı

Arada bir bir yanım
Küstüm diyor o yana
Senden dost olur mu
Korkarsan kaybettin diyor